Adhyaya 9

अथ जैमिनिर्व्यासं गङ्गायाः परमं माहात्म्यं श्रोतुमभ्यर्थयते। ततो गङ्गास्तुतिरिव प्रवर्तते—गङ्गातटे गमनं, तरङ्गश्रवणं, जलास्वादनं, गङ्गामृत्तिकातिलकधारणं च येषां, तेषां इन्द्रियाणि अङ्गानि च सफलानीति प्रतिपाद्यते। अनन्तरं तीर्थयात्राधर्माः विधीयन्ते—तपः, संयमः, सत्यवाक्यं, कलहपरिहारः, विषयासक्तिवर्जनं, गङ्गानामसततजपश्च। गङ्गासमीपगमन-नमस्कार-स्पर्शन-स्नान-मृत्तिकाग्रहण-तिलकविधिः, तर्पण-श्राद्धकर्म, गङ्गाविष्णुपूजनं, रात्रिजागरणं च क्रमशः निरूप्यते। पश्चात् कर्मदृष्टान्तः—राजा सत्यधर्मः रानी विजयाच याचकहरिणहिंसया नरकं प्राप्य पशुयोनिं (मण्डूकयुगलरूपेण) च गच्छतः। गङ्गामुखतीर्थयात्रायां कालसर्पेण सह सङ्गमं प्राप्य, मार्गे देहत्यागेन गङ्गाप्रसादात् स्वर्गारोहणं मोक्षं च लभेते; अत्र अहिंसाया महत्त्वं गङ्गायाः तारकशक्तिश्च प्रकाश्यते।