Adhyaya 7
The Greatness of the Droplets of the Gaṅgā
अस्मिन्नध्याये गङ्गाया माहात्म्यं स्तुतिरूपेण निरूप्यते—तस्या नामस्मरणं दर्शनं स्नानं तटरेणुना वा जलबिन्दुना स्पर्शोऽपि पापक्षयकरः, मोक्षप्रदश्च; तपोयज्ञादिभ्यः अपि श्रेष्ठत्वेन प्रशस्यते। ततः त्रेतायुगकथा प्रवर्तते। धर्मस्वो नाम धर्मात्मा ब्राह्मणो गङ्गां समुपगम्य मोक्षं याचते। तस्मिन्नेव काले कालकल्पो नाम महापापी वृषभहिंसादिदोषेण दारुणं मरणं प्राप्नोति; धर्मस्वः करुणया तं गङ्गाजलेन प्रोक्षयति। यमदूताः तं ग्रहीतुं प्रयतन्ते, किन्तु विष्णुदूताः आगत्य वदन्ति—गङ्गाबिन्दवः सर्वपापान्यपहरन्ति, तेन स हरिधामयोग्यो जातः। तयोः संग्रामे यमदूताः पलायन्ते; कालकल्पो वैकुण्ठं नीयते, अन्ते परमां मुक्तिं लभते। धर्मस्वः गङ्गां स्तुत्वा वरं लभते—तस्या जले देहत्यागं कृत्वा नामस्मरणपूर्वकं परां गतिं प्राप्स्यति।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.