Adhyaya 6

राजसभायां स्थितः कश्चन वीरः प्रजापालकः, भूतभक्षी खड्गधारी भीमनादेन कृतं त्रासं शमयितुं राज्ञा प्रेषितः। स गङ्गायाः सागर-सङ्गमे तं दैत्याकारं समरे निहत्य, तदा विष्णुपार्षदैः सह तेजोमयः पुरुषः प्रादुरभवत्, येन कथायां कर्मफल-न्यायविचारः प्रवृत्तः। धर्मबुद्धिनाम राजा स्वयमाख्यायति—पाखण्डैर्मोहितः सन् द्विजधर्मं, विशेषतः आजीविकानियमं भूमिदान-नीतिं च लङ्घयामास; तस्य लघ्वपि दोषः महाविपत्तिं जनयामास। यमस्य शासनं, चित्रगुप्तस्य लेखनं, भास्करिदेवस्य साक्ष्यं च निरूप्य नरकानुभवः प्रतिपाद्यते। अनन्तरं गङ्गासागरतीर्थविधिः—प्रातःस्नानं, नारायणपूजनं गीतनृत्यैः सह, तुलसीसेवा च—प्रशंस्यते। तत्रैव जनानां वियोगशोकः, विलापः, आत्मघातबुद्धिः च दृश्यते; मोह-स्वत्वाभिमानयोः त्यागोपदेशः कृतः। अन्ते गान्धिनी गृहस्थवृत्तान्ते माधवं प्रति कठोरं शास्ति।