Adhyaya 3

जैमिनिः व्यासं पप्रच्छ—कथं क्रियायोगसारं वद, मनुष्यजन्म दुर्लभः, मोक्षाय शीघ्रं योगानुष्ठानं कर्तव्यमिति। तदा क्रियायोगस्याङ्गानि निरूप्यन्ते—गङ्गापूजनं, धर्मानुगता श्रीः, विष्ण्वर्चनं, दानं, ब्राह्मणभक्तिः, एकादशीव्रतपालनं, धात्री(आमलकी)-तुलसीभक्तिः, अतिथिसत्कारश्च। अनन्तरं गङ्गायाः पावनशक्तिः विशेषतः गङ्गाद्वारे, प्रयागे, समुद्रसङ्गमे च प्रतिपाद्यते; ‘गङ्गा’ इति नामोच्चारणमात्रेणापि पापक्षय इति। ततः कथान्तरं—राजा मनोभद्रः गृध्रात् पूर्वजन्मकर्मवृत्तान्तं शृणोति; यमधर्मराजस्य सभायां चित्रगुप्तेन सह कर्मनिर्णयः, ब्राह्मणेभ्यो दाने कञ्जूष्यस्य, मातापितृनिन्दायाश्च घोरफलम्, तथा गङ्गायां आकस्मिकमरणेनापि अद्भुतमोक्षलाभः वर्ण्यते। अन्ते फलश्रुतिः—श्रद्धया पठतः शृण्वतश्च शीघ्रं पापनाशः, पुण्यवृद्धिः, मोक्षोपायश्च भवतीति।