Adhyaya 26

जैमिनिर्व्यासं पप्रच्छ—घोरकलियुगे आगते जनाः कथं चरिष्यन्तीति। व्यासः सत्ययुगस्य धर्मलक्षणानि निरूपयति—सत्यवचनं, दया, आरोग्यं, नारायणभक्तिश्च; ततः त्रेताद्वापरयोः क्रमशः धर्मक्षयः, अन्ते कलौ सर्वधर्मविपर्ययः। कलियुगे कामक्रोधलोभप्राबल्यं, क्रूरता, दम्भः, स्तेयम्, पाखण्डसङ्गः, वर्णाश्रमधर्मसंकरश्च प्रवर्धते इति स वर्णयति। ततः निदानात् औषधं प्रति प्रवर्तते—कलिदोषेऽपि शीघ्रं फलसिद्धिर्भवति; विशेषतः हरिनामस्मरणकीर्तनाभ्यां, तथा भक्त्या कृतानां सर्वकर्मणां महाविष्णवे समर्पणेन महत्फलं लभ्यते। अन्ते फलश्रुतिः—एतदुपदेशस्य पाठश्रवणलेखनपूजनादिभिः सञ्चितपापक्षयः, इष्टसिद्धिः, श्रीपतेः प्रसादात् मोक्षश्च प्राप्यते।