Adhyaya 25

जैमिनिः पुनः तुलस्याः पापहन्त्रीं शक्तिं अतिथिपूजनस्य च माहात्म्यं विस्तरेण श्रोतुमिच्छति। सूतवाक्येन व्यासः कथयति—तुलसी महालक्ष्मीस्वरूपा परममङ्गला; मरणकाले तुलसीसम्बन्धः (तुलसीपत्रपरिश्रुतं जलं, तिलकं, मुखे शिरसि कर्णयोश्च पत्रन्यासः) महापापिनोऽपि हरिधाम नयति। अनन्तरं अतिथिधर्मः प्रतिपाद्यते। पवित्र-आनपत्यौ लोमशं मुनिं सम्यगुपचर्य पूजयतः; लोमशः प्रतिपादयति—अतिथिः ब्रह्मा-शिव-विष्णुरूपः। ‘अतिथि’लक्षणं, आगन्तुकस्य सर्ववर्णेषु तथा हीनजनादिष्वपि अनपेक्षितस्य सत्कारविधिः, तदनादरेण पुण्यनाशश्चोच्यते। दुर्भिक्षकाले दरिद्रदम्पत्योऽतिथिं भोजयित्वा विष्णुलोकं प्राप्नुतः। अन्ते तुलसीपत्रस्पर्शात् हरिनामोच्चारणाच्च हतोऽपि मूषकः मुक्तिं प्राप्नोति—तुलस्याः तारकत्वं पुनः दृढीकृतम्।