Adhyaya 22

अस्याध्याये एकादश्याः परमव्रतत्वं तस्य फलम्, विधिः, कालो देवता च श्रोतुम् इच्छया प्रश्नः प्रवर्तते। ततः कारणकथानकं—भगवान् पापपुरुषं सृजति, नरकान् स्थापयति, यमं प्रति गत्वा पापिनां दैन्यं विलापं च पश्यति। करुणया प्रेरितो नारायणः एकादशी-तिथिरूपेण प्रादुर्भवति, यया पापिनोऽपि शुद्धिं प्राप्य परमं पदं यान्ति। पापपुरुषो नाशभयात् शरणं याचते; तदा विष्णुः एकादश्यां “अन्ने” तस्य निवासं नियच्छति—अतः धान्यादि-भक्षणनिषेधस्य मूलं प्रतिपाद्यते। अनन्तरं व्रतविधिः विस्तरेण—दशम्यां संयमः, आहारनिषेधाः; एकादश्यां विष्णुपूजा, जगरणं, ध्वज-दीप-मण्डप-चित्रादि देवालयकर्माणि, शास्त्रपाठः, पाखण्डवचनपरिहारः; द्वादश्यां च यथाकालं पारणाविधिः। सम्यगनुष्ठाने मोक्षप्राप्तिः प्रतिज्ञायते।