Adhyaya 14

अध्यायेऽस्मिन् मार्गशीर्षमासे अक्षयस्य विष्णोः महालक्ष्म्या सह वैष्णवपूजाया माहात्म्यं निरूप्यते। पूजास्थानस्य शुद्धिः सामाजिकपरिस्थितिश्चावश्यकी—अशुचिदेशेषु, दुर्गन्धस्थानेषु, पतितगृहेषु, पाखण्डिसमीपे, महापातकिनां सन्निधौ, तथा रुदित-कलह-परिहास-लोभ-दानासक्त्यादिदोषयुक्ते वातावरणे पूजां न कुर्यात् इति निषेधाः कथ्यन्ते। ततः मनोवृत्तेः प्रधानता दर्श्यते—कपटेन चित्तविक्षेपेण च पूजाफलं नश्यति; सर्वं कर्म मनःप्रभवं, मनःशुद्ध्यभावे दीर्घतपांसि अपि निष्फलानि भवन्ति। एकाग्रभक्तिः, व्यर्थवाक्यपरिहारः, अल्पोपहारस्यापि (पुष्प-नवद्रव्यादेः) भगवता स्वीकृतिः इति उपदेशः। उत्तरार्धे मासानुगुणोपहाराः दानं च निर्दिश्यन्ते—इक्षुरसः, इक्षुविकाराः, क्षीर-दधियुतोऽन्नं, नूतनवस्त्रदानं, तथा शङ्ख-घण्टा-वाद्य-नृत्य-गीतादि देवालयसेवा। एतेषां फलरूपेण पुण्यवृद्धिः, विष्णुलोकप्राप्तिः, अन्ते मोक्षश्च प्रतिज्ञायते।