Adhyaya 11

अध्यायेऽस्मिन् वैष्णवस्य प्रातःपूजाविधिः क्रमशः प्रदर्श्यते। ब्राह्मे मुहूर्ते उत्थानं, मलोत्सर्गनियमाः, शौचाचारः, मृदाजलाभ्यां शुद्धिः, दन्तधावन-जिह्वानिर्लेखनयोः काल-देश-प्रमाणनियमाश्च कथ्यन्ते। ततः रात्रिवस्त्रत्यागः, नारायणस्मरणं, लक्ष्मीसहितकृष्णस्य प्रबोधन-सेवाङ्गानि च निर्दिश्यन्ते। मन्दिरसेवायां नित्यशेषनिर्हरणं, मार्जनं, मृत्तिका-गोमयलेपनं च महापुण्यकरं प्रोक्तम्। पात्रोपकरणशुद्धिः, स्नानाचारः, पादप्रक्षालनपूर्वकं देवालयप्रवेशः, आसन-दिग्व्यवस्था च निरूप्यते। शङ्खेन तुलसीयुक्तं देवस्नापनं, दिक्बन्धनं, सङ्कल्पः, न्यासः, कृष्णध्यानं, उपचाराः, मन्त्रजपः, नैवेद्यं, प्रदक्षिणा-नमस्कारौ च विधानतः वर्ण्यन्ते। अन्ते प्रसादतत्त्वं प्रतिपाद्यते—निर्माल्यं, तुलसीगन्धः, विष्णुपादोदकं, नैवेद्यं च पापक्षयकराणि; सर्वफलप्रदायिनी तु भक्तिरेव निर्णायकत्वेन प्रशस्यते।