Arjuna’s Self-Identification and the Ten Names
Uttara–Arjuna Saṃvāda
“रूक्ष वर्णवाले अद्भुत बादल भी दृष्टिगोचर हो रहे हैं। म्यानोंसे अनेक प्रकारके शस्त्र निकल रहे हैं ।। शिवाश्चव विनदन्त्येता दीप्तायां दिशि दारुणा: | हयाश्चाश्रूणि मुज्चन्ति ध्वजा: कम्पन्त्यकम्पिता:
śivāś caiva vinadanty etā dīptāyāṃ diśi dāruṇāḥ | hayāś cāśrūṇi muñcanti dhvajāḥ kampanty akampitāḥ ||
वैशम्पायन उवाच—दीप्तायां दिशि दारुणाः शिवाः विनदन्ति; हयाश्चाश्रूणि मुञ्चन्ति; ध्वजाश्च—अकम्पिताः सन्तोऽपि—कम्पन्ते। एतानि घोराणि निमित्तानि, उपसन्नस्य संकटस्य धर्मक्षोभस्य च सूचकानि।
वैशम्पायन उवाच
The verse underscores how moral and political disorder is mirrored by ominous signs in nature; such portents warn rulers and warriors to reflect on dharma, restrain rash action, and recognize the gravity of impending conflict.
Vaiśampāyana reports frightening portents—jackals howling in a fiery quarter, horses weeping, and even steady banners trembling—signaling that a dangerous turn of events is near.