Shloka 16
उद्योगपर्व — अध्याय २५: संजयदूतवाक्यम्
Sañjaya’s Envoy-Speech on Peace
तदैव मे संजय दीव्यतो< भू- न्मति: कुरूणामागत: स्यादभाव: । काव्यां वाचं विदुरो भाषमाणो न विन्दते यद् धार्तराष्ट्रात् प्रशंभाम्
tadaiva me sañjaya dīvyato 'bhūn matiḥ kurūṇām āgataḥ syād abhāvaḥ | kāvyāṃ vācaṃ viduro bhāṣamāṇo na vindate yad dhārtarāṣṭrāt praśaṃbhām ||
संजय उवाच—अहं यदा द्यूते प्रवृत्तोऽभवं तदैव मे मनसि मतिरुदपद्यत—कुरूणाम् अवश्यं विनाशकालः समीपमागत इति। यतः क्षत्ताऽपि विदुरः शुक्रनीतिमार्गेण युक्तियुक्तां हितां वाचं भाषमाणोऽपि धार्तराष्ट्रपुत्रात् प्रशंसां न लेभे। यत्र हितोपदेशो न गृह्यते, धर्मश्च न प्रीतिं लभते, तत्र नाशो न दूरः।
संजय उवाच
Educational Q&A
When wise and ethical counsel is offered but receives no respect from those in power, it signals moral collapse; such rejection of dharma and prudent policy (nīti) becomes a forewarning of collective ruin.
During the period associated with the dice-game, Vidura speaks carefully reasoned, policy-minded advice, yet Duryodhana offers him no approval. Observing this, Sanjaya concludes that the Kurus’ destruction is likely imminent.