भीष्मस्य सेनापत्यप्रतिज्ञा तथा रथसंख्यावर्णनम् | Bhishma Accepts Command and Enumerates Kaurava Strength
नकुलस्य विराटस्य द्रुपदस्य च भारत । सहदेवस्य च वचो धृष्टद्युम्मशिखण्डिनो: । केशवार्जुनयोर्वाक्यं यथोक्तं सर्वमब्रवीत्
sañjaya uvāca |
nakulasya virāṭasya drupadasya ca bhārata |
sahadevasya ca vaco dhṛṣṭadyumnaśikhaṇḍinoḥ |
keśavārjunayor vākyaṃ yathoktaṃ sarvam abravīt |
सञ्जय उवाच—भारत! स नकुलस्य सहदेवस्य विराटस्य द्रुपदस्य च, धृष्टद्युम्नशिखण्डिनोश्च, तथा केशवार्जुनयोर्वाक्यानि यथोक्तानि सर्वाण्येव यथावत् पुनरब्रवीत्—न किञ्चिद् ऊनं न चान्यथा।
संजय उवाच
The verse highlights fidelity to truth in transmission: a messenger or narrator should convey others’ words exactly (yathoktam), without distortion—an ethical duty especially crucial in diplomacy and conflict.
Sañjaya describes how the speaker (in context, a reporter/messenger) recounted verbatim the statements made by key Pāṇḍava allies and leaders—Nakula, Sahadeva, Virāṭa, Drupada, Dhṛṣṭadyumna, Śikhaṇḍin—as well as Kṛṣṇa and Arjuna.