Shloka 18
Udyoga-parva Adhyāya 123 — Bhīṣma–Droṇa–Vidura Upadeśa to Duryodhana
Keśava-vākya aftermath
अश्रत्थाम्नो विकर्णस्य संजयस्य विविंशते: । ज्ञातीनां चैव भूयिष्ठं मित्राणां च परंतप,“यही परम बुद्धिमान् राजा धृतराष्ट्रको भी प्रिय एवं हितकर जान पड़ता है। परंतप! पितामह भीष्म, आचार्य द्रोण, महामति विदुर, कृपाचार्य, सोमदत्त, बुद्धिमान् बाह्नलीक, अश्वृत्थामा, विकर्ण, संजय, विविंशति तथा अन्यान्य कुट॒म्बीजनों एवं मित्रोंको भी यही अधिक प्रिय है
aśvatthāmno vikarṇasya sañjayasya viviṁśateḥ | jñātīnāṁ caiva bhūyiṣṭhaṁ mitrāṇāṁ ca paraṁtapa ||
वैशम्पायन उवाच—एष एवोपायो धृतराष्ट्रस्य राज्ञो बुद्धिमतोऽपि प्रियः हितश्च प्रतिभाति। परंतप, एष एव ज्ञातीनां मित्राणां च भूयिष्ठं रोचते—पितामहस्य भीष्मस्य, आचार्यस्य द्रोणस्य, महामतेर्विदुरस्य, कृपस्य, सोमदत्तस्य, प्राज्ञस्य बाह्लीकस्य, अश्वत्थाम्नः, विकर्णस्य, संजयस्य, विविंशतेश्च, अन्येषां च बहूनाम्।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how political decisions are often validated by the approval of influential elders, teachers, and close associates; it implicitly raises an ethical question central to the Udyoga Parva—whether what is ‘pleasing’ to one’s circle is truly ‘beneficial’ in terms of dharma.
Vaiśampāyana reports that a particular stance or plan is regarded as dear and advantageous not only by King Dhṛtarāṣṭra but also by leading figures among the Kauravas’ elders, counselors, relatives, and allies—naming prominent individuals to show broad support within the court.