Shloka 75
राजन! भरतश्रेष्ठ! हरिवंशपर्वमें भी प्रत्येक पारणके समय ब्राह्मणोंको यथावत् रूपसे खीर भोजन कराये ।।
rājan bharataśreṣṭha harivaṁśaparvaṇi api pratyeka-pāraṇa-kāle brāhmaṇān yathāvat kṣīra-bhojanaṁ bhojayet. samāpya sarvāḥ prayataḥ saṁhitāḥ śāstra-kovidaḥ śubhe deśe niveśya atha kṣaumavastrābhisaṁvṛtāḥ.
वैशम्पायन उवाच—राजन् भरतश्रेष्ठ हरिवंशपर्वणि च पारणे पारणे ब्राह्मणान् पायसेन यथावद् भोजयेत् । समाप्य सर्वाः प्रयतः संहिताः शास्त्रकोविदः । शुभे देशे निवेश्याथ क्षौमवस्त्राभिसंवृताः ॥ ततः स्नात्वा शुचिर्भूत्वा शुक्लवस्त्रधरः स्रग्वी भूषणैरलंकृतः । चन्दनमाल्यादिभिरुपचारैः पृथक् पृथग् यथाविधि ताः संहिताः पूजयेत् । एकाग्रशुद्धचित्तः भक्ष्यभोज्यपेयमाल्यादीनि चान्यानि मनोहराणि दानरूपेण समर्पयेत् ॥
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches dharmic completion of sacred study: conclude recitation with generosity (feeding Brāhmaṇas), preserve the text respectfully (wrapping and placing manuscripts in an auspicious place), and perform worship with personal purity and mental concentration—treating scripture as a sacred trust.
In Vaiśampāyana’s instruction to the king, the focus shifts to proper observances connected with the Mahābhārata/Harivaṁśa textual tradition: how to mark the end of recitations, honour learned guests, and ritually venerate and safeguard the completed saṁhitā-manuscripts with offerings and disciplined conduct.