Shloka 17
गौएँ, काँसीके दुग्धपात्र, वस्त्राभूषणोंसे विभूषित और सम्पूर्ण मनोवाञ्छित गुणोंसे युक्त कन्याएँ, नाना प्रकारके यान, विचित्र भवन, भूमि, वस्त्र, सुवर्ण, वाहन, घोड़े, मतवाले हाथी, शय्या, शिबिकाएँ, सजे-सजाये रथ तथा घरमें जो कोई भी श्रेष्ठ वस्तु और महान् धन हो, वह सब ब्राह्मणोंको देने चाहिये। स्त्री-पुत्रोंसहित अपने शरीरको भी उनकी सेवामें लगा देना चाहिये ।। श्रद्धया परया युक्त क्रमशस्तस्य पारग: । शक्तित: सुमना हृष्ट: शुश्रुषुरविकल्पक:
śraddhayā parayā yuktaḥ kramaśas tasya pāragaḥ | śaktitaḥ sumanā hṛṣṭaḥ śuśrūṣur avikalpakaḥ ||
वैशम्पायन उवाच—गावः काशीदुग्धपात्राणि वस्त्राभरणभूषिताः। कन्याश्च मनोवाञ्छितगुणोपेताः; नानायानानि विचित्रभवनानि भूमिर्वासांसि सुवर्णं च; वाहनानि हया मत्ताश्च वारणा:; शय्याः शिबिकाश्चैव स्यन्दनाश्च सुवलंकृताः; यच्च गृहे वरं किञ्चिद् यच्चास्ति महद् वसु—तत्सर्वं ब्राह्मणेभ्यो देयम्। स्त्रीपुत्रैः सह देहं च तेषां शुश्रूषायां नियोजयेत्॥ श्रद्धया परया युक्तः क्रमशस्तस्य पारगः। शक्तितः सुमना हृष्टः शुश्रूषुरविकल्पकः॥
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
To practice dāna and service with supreme faith and unwavering resolve—progressing steadily, giving according to one’s capacity, and remaining cheerful and devoted rather than hesitant or calculating.
Vaiśaṃpāyana describes an ideal of meritorious giving: a comprehensive offering of valuable possessions (and even personal service with one’s family) to brāhmaṇas, framed as a disciplined, step-by-step pursuit carried out with faith and steadfastness.