Svargārohaṇa-parva Adhyāya 2 — Yudhiṣṭhira’s Inquiry for His Kin and the Vision of a Punitive Realm
दृष्टवैव तौ नानुगतः कर्ण परबलार्दनम् | न हस्मान् कर्णसहितान् जयेच्छक्रोडपि संयुगे,देवताओ! यह सोचकर तो मैं और भी पश्चात्ताप करता रहता हूँ कि “महामना कर्णके दोनों चरणोंको माता कुन्तीके चरणोंके समान देखकर भी मैं क्यों नहीं शत्रुदलमर्दन कर्णका अनुगामी हो गया?” यदि कर्ण हमारे साथ होते तो हमें इन्द्र भी युद्धमें परास्त नहीं कर सकते
dṛṣṭvaiva tau nānugataḥ karṇa-parabalārdanam | na hasmān karṇa-sahitān jayet śakro 'pi saṃyuge ||
युधिष्ठिर उवाच—मातुः कुन्त्याः पादाविव तौ पादौ दृष्ट्वापि, कथं नाहं कर्णं परबलार्दनम् अनुगतः? एष एव मे शोकं पश्चात्तापं च वर्धयति। कर्णसहितान् अस्मान् शक्रोऽपि न संयुगे जेतुं शक्तः स्यात्।
युधिछिर उवाच