Atithi-satkāra and the Consolation of Wise Counsel (अतिथिसत्कारः प्रज्ञानवचनस्य च पराश्वासनम्)
सप्तजातिषु मुख्यत्वाद् योगानां सम्पदं गत: । कण्डरीक-कुलमें उत्पन्न हुए प्रतापी राजा ब्रह्मदत्तने सात जन्मोंके जन्म-मृत्युसम्बन्धी दुःखोंका बार-बार स्मरण करके तीव्रतम वैराग्यके कारण शीघ्र ही योगजनित एऐश्वर्य प्राप्त कर लिया था
saptajātiṣu mukhyatvād yogānāṁ sampadaṁ gataḥ | kaṇḍarīka-kule utpannaḥ pratāpī rājā brahmadattaḥ sapta janmānāṁ janma-mṛtyu-sambandhī duḥkhānāṁ punaḥ punaḥ smaraṇena tīvra-tama-vairāgyāt śīghram eva yoga-janitam aiśvaryaṁ prāptavān |
सप्तजातिषु मुख्यत्वाद् योगानां सम्पदं गतः। कण्डरीककुलोत्पन्नः प्रतापी राजा ब्रह्मदत्तः सप्तजन्मसु जन्ममृत्युदुःखानि पुनःपुनः स्मरन्, तस्मात् तीव्रवैराग्यसमुद्भवेन शीघ्रं योगजमैश्वर्यं प्राप्तवान्।
तामिन्द्र उवाच गच्छ नहुषस्त्वया वाच्योथ<पूर्वेण मामृषियुक्तेन यानेन त्वमधिरूढ
Repeated contemplation of the suffering inherent in birth-and-death (saṁsāra) can generate intense vairāgya (dispassion), which in turn becomes a powerful catalyst for yogic attainment and inner mastery.
The text cites King Brahmadatta as an exemplar: though a powerful ruler, he reflects again and again on the pains tied to repeated births and deaths, and through that heightened renunciation he quickly gains yogic excellence and lordship.