Shloka 306

अर्चयन्ति सुरश्रेष्ठ देव नारायणं हरिम्‌ | ब्रह्मा, रुद्र, इन्द्र तथा ऋषियोंसहित सम्पूर्ण देवता सुरश्रेष्ठ नारायणदेव श्रीहरिकी अर्चना करते हैं

arcayanti suraśreṣṭhā deva nārāyaṇaṃ harim | brahmā rudra indras tathā ṛṣibhiḥ saha sampūrṇā devatāḥ suraśreṣṭha nārāyaṇadevaṃ śrīharim arcayanti |

अर्चयन्ति सुरश्रेष्ठा देवं नारायणं हरिम्। ब्रह्मा रुद्र इन्द्रश्चैव ऋषिभिः सह देवताः; सर्वे नारायणं देवं श्रीहरिं परमेश्वरम् अर्चयन्ति॥

अर्चयन्तिthey worship
अर्चयन्ति:
TypeVerb
Rootअर्च्
Formलट् (Present), 3rd, Plural, Parasmaipada
सुरश्रेष्ठाःthe best among the gods
सुरश्रेष्ठाः:
Karta
TypeNoun
Rootसुरश्रेष्ठ
FormMasculine, Nominative, Plural
देवाःthe gods
देवाः:
Karta
TypeNoun
Rootदेव
FormMasculine, Nominative, Plural
नारायणम्Narayana
नारायणम्:
Karma
TypeNoun
Rootनारायण
FormMasculine, Accusative, Singular
हरिम्Hari (Vishnu)
हरिम्:
Karma
TypeNoun
Rootहरि
FormMasculine, Accusative, Singular

अर्जुन उवाच

A
Arjuna
N
Nārāyaṇa
H
Hari (Śrī Hari)
B
Brahmā
R
Rudra (Śiva)
I
Indra
Ṛṣis (sages)
D
Devatās (gods)

Educational Q&A

Even the highest gods and sages model dharma through worship and reverence toward the Supreme Lord (Nārāyaṇa/Hari), teaching humility and the primacy of devotion over status or power.

Arjuna speaks in praise of Nārāyaṇa, asserting that Brahmā, Rudra, Indra, and all deities along with the sages worship Him—an affirmation of Nārāyaṇa’s supreme standing within the epic’s theological framework.