Nārada’s Darśana of Viśvarūpa Nārāyaṇa and the Caturmūrti Doctrine (नारदस्य नारायणदर्शनं चतुर्मूर्तिविचारश्च)
शुक उवाच उत्पन्ने ज्ञानविज्ञाने निर्दच्धे हदि शाश्वते । किमवश्यं निवस्तव्यमाश्रमेषु भवेत् त्रिषु
śuka uvāca utpanne jñāna-vijñāne nirdagdhe hṛdi śāśvate | kim avaśyaṃ nivastavyam āśrameṣu bhavet triṣu ||
शुक उवाच—राजन्! यदि ब्रह्मचर्याश्रमे एव शाश्वते हृदि ज्ञानविज्ञाने उत्पन्ने, अन्तःकरणमलाः निर्दग्धाः स्युः, तर्हि किम् अवश्यं त्रिषु शेषेष्वाश्रमेषु निवस्तव्यम्?
शुक उवाच
The verse frames a dharma-question: if liberating knowledge and inner purification arise already in brahmacarya, must one still obligatorily pass through the remaining life-stages (gṛhastha, vānaprastha, sannyāsa), or can realization itself authorize a different course.
Śuka addresses the King and poses a pointed inquiry about the necessity of following the sequential āśrama system when a seeker has already attained mature knowledge and burned away inner defilements.