अब्राह्माणे न हि ब्रह्म ध्रुवं तिछ्ठेत् कदाचन,'जो ब्राह्मण नहीं है, उसके हृदयमें ब्रह्मासत्र कभी स्थिर नहीं रह सकता। अब तू यहाँसे चला जा। तुझ मिथ्यावादीके लिये यहाँ स्थान नहीं है, परंतु मेरे आशीर्वादसे इस भूतलका कोई भी क्षत्रिय युद्धमें तेरी समानता नहीं करेगा”
abrāhmaṇe na hi brahma dhruvaṁ tiṣṭhet kadācana | yo brāhmaṇo na bhavati tasya hṛdaye brahmāstraṁ kadācana na tiṣṭhati | ataḥ tvaṁ ihaḥ prasthāhi | tava mithyāvādina iha sthānaṁ na asti | kintu mama āśīrvādena asmin bhūtale kaścid api kṣatriyo yuddhe tava samatāṁ na kariṣyati ||
नारद उवाच— अब्राह्मणे न हि ब्रह्म ध्रुवं तिष्ठेत् कदाचन। यो हि न ब्राह्मणो नित्यं तस्य हृदि ब्रह्मास्त्रं न स्थिरं भवेत्। तस्मादितो गच्छ; न तेऽत्र स्थानमनृतवादिनः। मम तु प्रसादात् भूतलेऽस्मिन् युद्धे त्वत्समो न भविष्यति कश्चन क्षत्रियः॥
नारद उवाच
Extraordinary spiritual power (symbolized by Brahman/Brahmāstra) requires inner qualification—truthfulness, discipline, and brāhmaṇical character. Without these, such power cannot remain stable and becomes ethically illegitimate.
Nārada rebukes a person deemed unfit (not truly brāhmaṇa and a liar), orders him to leave, and simultaneously grants a compensatory boon: despite moral disqualification for sacred power, he will be unmatched among kṣatriyas in battle by Nārada’s blessing.