Adhyāya 290: Sāṃkhya-vidhi, Deha-doṣa, Guṇa-vicāra, and Mokṣa-gati
Bhīṣma–Yudhiṣṭhira Dialogue
निरन्तरं च मिश्र च लभते कर्म पार्थिव । कल्याणं यदि वा पापं न तु नाशो<स्य विद्यते
nirantaraṃ ca miśraṃ ca labhate karma pārthiva | kalyāṇaṃ yadi vā pāpaṃ na tu nāśo 'sya vidyate, rājan ||
पाराशर उवाच—राजन्, मनुष्यः कर्मफलम् कदाचिद् निरन्तरं सुखरूपेण लभते, कदाचित् सुखदुःखमिश्रं च। कल्याणं वा पापं वा यत्कर्म कृतं, तद् भुक्त्वा फलरूपेणैव नश्यति; अभुक्तं तु न नश्यति।
पराशर उवाच
Karma inevitably yields its fruit: whether merit or sin, an action does not simply vanish; its result must be experienced, sometimes as pure happiness and sometimes as a mixed outcome of happiness and suffering.
In Śānti Parva’s instruction on dharma and moral order, the sage Parāśara addresses a king, explaining the inescapable operation of karmic results in human life.