Shloka 37
कपिलगोसंवादे गृहस्थ-त्यागधर्मयोः प्रमाण्यविचारः
Kapila–Cow Dialogue: Authority of Householder and Renunciant Dharmas
फिर क्रमश: वे सब पक्षी बहुत दिनोंके लिये जाने और आने लगे, अब वे हृष्ट-पुष्ट और बलवान हो गये थे। अत: बाहर निकल जानेपर जल्दी नहीं लौटते थे ।।
kadācin māsamātreṇa samutpatya vihaṅgamāḥ | naivāgacchaṃs tato rājan prātiṣṭhata sa jājaliḥ ||
भीष्म उवाच—क्रमेण ते सर्वे शकुनाः बहुदिनानि गमनागमनपराः, हृष्टपुष्टाः बलवन्तश्चाभवन्; तस्माद् बहिर्गत्वा शीघ्रं नोपावर्तन्त। कदाचिन्मासमात्रेण समुत्पत्य विहङ्गमाः नैवागच्छन्; ततो राजन् स जाजलिः तस्मात् स्थानात् प्रातिष्ठत अन्यत्र॥
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadiness and non-attachment in dharmic practice: when external supports or expected outcomes do not appear, one should not cling or despair but proceed wisely, adjusting one’s course without abandoning inner discipline.
The birds that had been coming and going stop returning for a month after flying out. In response, the sage Jājali leaves that place and goes elsewhere.