जपयोगयोः तुल्यफलनिर्णयः
Adhyāya 193: Adjudication of the Comparable Fruits of Japa and Yoga
न लोभ: परदारेषु स्वदारनिरतो जन: । नान्योन्यं बध्यते तत्र द्रव्येषु च न विस्मय: । परो ह्ुधर्मो नैवास्ति संदेहो नापि जायते
bharadvāja uvāca | na lobhaḥ paradāreṣu svadāra-nirato janaḥ | nānyonyaṃ badhyate tatra dravyeṣu ca na vismayaḥ | paro hy adharmo naivāsti saṃdeho nāpi jāyate |
भरद्वाज उवाच—तस्मिन् लोके परदारेषु न लोभो जायते क्वचित्। स्वदारनिरता लोका भवन्ति नियतव्रताः॥ द्रव्यहेतोर्न हन्यन्ते परस्परं जनास्तथा। न च कश्चिद्बध्यते तत्र न च विस्मयमाप्नुयात्॥ अधर्मो नाम तत्रैव नास्ति नापि संशयः। एवं धर्मस्य निश्चयः प्रतिष्ठित इवाभवत्॥
भरद्वाज उवाच
The verse describes an ideal dharmic society: fidelity in relationships, absence of greed-driven violence, no oppression through captivity, and a mental culture free from suspicion and moral transgression.
Bharadvāja is portraying the ethical condition of a particular realm or community, emphasizing how social harmony arises when desire, greed, and adharma are absent and people remain steady in rightful conduct.