Dama-pradhāna-dharma (Self-restraint as the Root of Dharma) — Śānti-parva 154
प्रसादं शड्करात् प्राप्प दु:खिता: सुखमाप्तनुवन् । ते विस्मिता: प्रह्ृष्टाश्न पुत्रसंजीवनात् पुन:,भगवान् शंकरकी कृपासे उन दुखी मनुष्योंने सुख प्राप्त कर लिया। पुत्रके पूननर्जीवनसे वे आश्षर्यचकित एवं प्रसन्न हो उठे
prasādaṃ śaṅkarāt prāpya duḥkhitāḥ sukham āptavantaḥ | te vismitāḥ prahṛṣṭāś ca putrasaṃjīvanāt punaḥ ||
भीष्म उवाच—प्रसादं शङ्करात् प्राप्य दुःखिताः सुखमाप्तवन्तः। ते विस्मिताः प्रहृष्टाश्च पुत्रसंजीवनात् पुनः॥
भीष्म उवाच