Adhyāya 115: On Restraint Under Verbal Provocation in the Assembly (सभायां आक्रोश-सहिष्णुता)
जैसे साँप अपने फनको ऊँचा उठाकर प्रकाशित करता है, उसी प्रकार जनसमुदायमें किसी महापुरुषकी निन्दा करनेवाला दुरात्मा अपने ही दोषोंको प्रकट करता है ।।
yathā sarpaḥ svaphanaṃ ūrdhvaṃ kṛtvā prakāśayati, tathā janasamūhe mahāpuruṣa-nindakaḥ durātmā svadoṣān eva prakāśayati. taṃ svakarmāṇi kurvāṇaṃ pratikartuṃ ya icchati, sa bhasmakuṭa ivābuddhiḥ kharo rajasi sajjati.
भीष्म उवाच—यथा सर्पः फणामुच्छ्रित्य स्वयमेव प्रकाशते, तथा जनमध्ये महापुरुषस्य निन्दां कुर्वन् दुरात्मा स्वदोषानेव प्रकाशयति। यश्च तं परनिन्दारूपं स्वकर्म कुर्वाणं प्रतिकर्तुमिच्छति, स भस्मकूटे लुठन् मूढगर्दभ इव रजसि सज्जति—केवलं दुःखमेव प्राप्नोति, न किञ्चिदन्यत्।
भीष्म उवाच