Shloka 51
Duryodhana-patana-anuśocana
The Fall of Duryodhana and the Contest of Restraint
पपात चोल्का महती पतिते पृथिवीपतौ । पृथ्वीपति दुर्योधनके गिर जानेपर आकाशसे पुनः महान् शब्द और बिजलीकी कड़कके साथ प्रज्वलित, भयंकर एवं विशाल उल्का भूमिपर गिरी || ५० $ ।। तथा शोणितवर्ष च पांशुवर्ष च भारत
papāta colkā mahatī patite pṛthivīpatau |
पृथिवीपतौ निपतिते महत्युल्का पपात भूमौ, विद्युत्कडकडाहसमन्विता दीप्ताभीमा विशालाच; राजधर्मस्य बलाधिष्ठितस्यापि पतनं सूचयन्ती, अधर्मप्रभवस्य राज्यस्य विनाशं प्रकटीकरोति, प्रकृतिरपि युध्याधर्मस्य फलमिव साक्ष्यं ददाति।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse uses a cosmic omen (a great meteor) to suggest that unrighteous rule and violence against dharma culminate in collapse; even the natural world appears to mirror the ethical consequences of adharma.
At the moment the ‘lord of the earth’ falls in battle (contextually understood as the fallen king/leader), a huge meteor descends—an inauspicious sign intensifying the scene and signaling a decisive turning point in the war’s moral and political order.