ततो<ग्निसदृशं घोरं शरं सर्पविषोपमम् | अश्मसारमयं दिव्यमभिमन्त्रय परंतप:,तब शत्रुओंको संताप देनेवाले अर्जुनने अग्नि और सर्पविषके समान भयंकर लोहमय दिव्य बाणको अभिमन्त्रित करके उसमें रौद्रासत्रका आधान किया और उसे कर्णपर छोड़नेका विचार किया। नरेश्वर! इतनेहीमें पृथ्वीने राधापुत्र कर्णके पहियेको ग्रस लिया
tato 'gnisadṛśaṃ ghoraṃ śaraṃ sarpaviṣopamam | aśmasāramayaṃ divyam abhimantrya parantapaḥ |
सञ्जय उवाच—ततः परन्तपः शत्रुसन्तापनोऽर्जुनोऽग्निसदृशं घोरं सर्पविषोपमं वज्रसारमयं दिव्यं शरमभिमन्त्र्य, तस्मिन् रौद्रमस्त्रं समाधाय, कर्णं प्रति मोक्तुं मनश्चकार। नरेश्वर! तस्मिन्नेव क्षणे पृथिवी राधेयस्य कर्णस्य रथचक्रं जग्रास।
संजय उवाच