सम॑ प्रमथ्याशु परान् समन्ततः शरोत्तमैर्द्घादशभिश्न सूतजम् | यह देख अर्जुनने उनके धनुष
तद् दृष्ट्वा अर्जुनः शरोत्तमैर्द्वादशभिः सूतजं कर्णं समभ्यहनत्। तस्य च धनुः तरकसं ध्वजं हयान् रथं सारथिं चैककालेन प्रमथ्य, समन्ततः स्थितान् शत्रून् शीघ्रं विव्याध।
संजय उवाच