Shloka 106
न त्वेव भीता: पंचाला: कथंचित् स्यु: पराड्मुखा: । न हि मृत्युं महेष्वासा गणयन्ति महारणे,'पांचाल योद्धा किसी तरह भयभीत होकर युद्धसे विमुख नहीं हो सकते। वे महाधनुर्धर वीर महासमरमें मृत्युको कुछ नहीं गिनते हैं
na tveva bhītāḥ pañcālāḥ kathaṃcit syuḥ parāṅmukhāḥ | na hi mṛtyuṃ maheṣvāsā gaṇayanti mahāraṇe ||
सञ्जय उवाच—न त्वेव भीताः पाञ्चालाः कथञ्चित् स्युः पराङ्मुखाः। न हि मृत्युं महेष्वासा गणयन्ति महारणे॥
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ideal of steadfastness in battle: true warriors do not yield to fear or retreat, and they treat even death as insignificant when duty and honor in combat are at stake.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the Pañcāla fighters remain unshaken on the battlefield; they do not turn back, because as renowned archers they disregard the prospect of death amid the great war.