Shloka 32
Adhyāya 35 — Bhīmasena’s Counter-Encirclement and the Karṇa Engagement Escalation
शितै: पृषत्कै: कुर्वाणानभ्रच्छायामिवाम्बरे । अस्यतः: क्षिण्वतश्नारील्लघुहस्तान् दुरासदान् | पार्थिवानपि चान्यांस्त्वं तदा नैवं वदिष्यसि
śitaiḥ pṛṣatkaiḥ kurvāṇān abhracchāyām ivāmbare | asyataḥ kṣiṇvataś śatrūl laghuhastān durāsadān || pārthivān api cānyāṁs tvaṁ tadā naivaṁ vadiṣyasi |
यदा त्वं पश्यसि तान् दुरासदान् पार्थिवान् लघुहस्तान् शितैः पृषत्कैः क्षिप्रं विकिरन्तः, अम्बरेऽभ्रच्छायामिव छायां कुर्वन्तः, निरन्तरं शरवर्षं मुञ्चन्तः शत्रून् क्षिण्वन्तश्च; यदा च धर्मपुत्रो युधिष्ठिरो नकुलः सहदेवश्चान्ये च दुर्जया भूपाला रणमध्ये प्रत्यक्षं प्रवर्तन्ते—तदा त्वं पुनरेवं गर्ववाक्यानि वक्तुं न शक्यसे।
शल्य उवाच
Educational Q&A
The verse warns against empty bravado in war: true assessment of opponents and humility before proven strength are part of kṣatriya-dharma. Śalya implies that dharmically grounded warriors, acting with discipline and skill, will silence reckless speech.
Śalya describes a vivid battlefield scene—arrows darkening the sky like cloud-shadow—as formidable kings (including Yudhiṣṭhira, Nakula, and Sahadeva) relentlessly strike down enemies. He tells his addressee that once this is witnessed, earlier boastful talk will not continue.