Previous Verse
Next Verse

Shloka 28

कर्णभीमसमागमः | Karṇa–Bhīma Encounter

शल्य उवाच यन्मां ब्रवीषि गान्धारे अग्रे सैन्यस्य मानद । विशिष्ट देवकीपुत्रात्‌ प्रीतिमानस्म्यहं त्वयि,शल्यने कहा--मानद! गान्धारीनन्दन! तुम सम्पूर्ण सेनाके आगे जो मुझे देवकीपुत्र श्रीकृष्णसे बढ़कर बता रहे हो, इससे मैं तुमपर बहुत प्रसन्न हूँ

śalya uvāca — yan māṃ bravīṣi gāndhāre agre sainyasya mānada | viśiṣṭaḥ devakīputrāt prītimān asmy ahaṃ tvayi ||

शल्य उवाच—यन्मां ब्रवीषि गान्धारे अग्रे सैन्यस्य मानद । विशिष्टं देवकीपुत्रात् प्रीतिमानस्म्यहं त्वयि॥

शल्यःShalya
शल्यः:
Karta
TypeNoun
Rootशल्य
FormMasculine, Nominative, Singular
उवाचsaid
उवाच:
TypeVerb
Rootवच्
FormPerfect, 3, Singular, Parasmaipada
यत्that/what (which)
यत्:
TypeIndeclinable
Rootयद्
माम्me
माम्:
Karma
TypePronoun
Rootअस्मद्
FormAccusative, Singular
ब्रवीषिyou say/speak (of)
ब्रवीषि:
TypeVerb
Rootब्रू
FormPresent, 2, Singular, Parasmaipada
गान्धारेO Gandhara (son of Gandhari / Duryodhana)
गान्धारे:
TypeNoun
Rootगान्धार
FormMasculine, Vocative, Singular
अग्रेin front/presence
अग्रे:
Adhikarana
TypeIndeclinable
Rootअग्र
सैन्यस्यof the army
सैन्यस्य:
TypeNoun
Rootसैन्य
FormNeuter, Genitive, Singular
मानदO giver of honor (honorer)
मानद:
TypeNoun
Rootमानद
FormMasculine, Vocative, Singular
विशिष्टःsuperior/distinguished
विशिष्टः:
TypeAdjective
Rootविशिष्ट
FormMasculine, Nominative, Singular
देवकीपुत्रात्than Devaki's son (Krishna)
देवकीपुत्रात्:
Apadana
TypeNoun
Rootदेवकीपुत्र
FormMasculine, Ablative, Singular
प्रीतिमान्pleased/glad
प्रीतिमान्:
TypeAdjective
Rootप्रीतिमत्
FormMasculine, Nominative, Singular
अस्मिI am
अस्मि:
TypeVerb
Rootअस्
FormPresent, 1, Singular, Parasmaipada
अहम्I
अहम्:
Karta
TypePronoun
Rootअस्मद्
FormNominative, Singular
त्वयिin/with regard to you
त्वयि:
Adhikarana
TypePronoun
Rootयुष्मद्
FormLocative, Singular

शल्य उवाच

Ś
Śalya
G
Gāndhārī
D
Devakī
K
Kṛṣṇa
T
the army (sainya)

Educational Q&A

The verse highlights how public praise and honor can sway emotions and alliances; it implicitly warns that flattery, especially in wartime councils, can distort judgment by appealing to pride rather than dharma or truth.

Shalya responds to a Kaurava leader (addressed as ‘son of Gandhārī’) who has praised him before the assembled army, even placing him above Kṛṣṇa; Shalya states that this public exaltation makes him feel pleased toward the speaker.