कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
क्लृप्तं तु तं रथं दृष्टवा विस्मिता देवता5भवन्,मान्यवर! वह रथ क्या था, सम्पूर्ण जगत्के तेजका पुंज एकत्र हो गया था। उसे निर्मित हुआ देख सम्पूर्ण देवता आश्वर्यचकित हो उठे। फिर उन्होंने महात्मा महादेवजीसे यह निवेदन किया कि रथ तैयार है
klṛptaṃ tu taṃ rathaṃ dṛṣṭvā vismitā devatā abhavan, mānyavara! sa rathaḥ kim iva—samasta-jagataḥ tejasāṃ puñja ekatra saṃhata iva. taṃ nirmitaṃ dṛṣṭvā sarvā devatā āścarya-cakitā babhūvuḥ. tataḥ te mahātmā mahādevam idaṃ vijñāpayām āsuḥ—rathaḥ sajjaḥ.
क्लृप्तं तु तं रथं दृष्ट्वा विस्मिता देवता अभवन् । मान्यवर! स रथः किमिव, समग्रजगतस्तेजःपुञ्ज एकत्र समाहृत इव । तं निर्मितं दृष्ट्वा सर्वे देवाः विस्मयचकिता बभूवुः । ततः ते महात्मानं महादेवं विनयेन न्यवेदयन्—रथः सिद्ध इति ॥
दुर्योधन उवाच
The verse highlights how extraordinary power and success in war are portrayed as dependent on forces beyond human control—divine sanction, craftsmanship, and cosmic splendor—inviting reflection on humility and the limits of mere human ambition.
Duryodhana narrates that a wondrous chariot has been completed; its brilliance amazes the gods, who then approach Mahādeva (Śiva) to report that the chariot is ready.