Shloka 3
Karṇa-parva Adhyāya 19 — Saṃśaptaka–Trigarta Assault and Aindra-astra Counter
संजय उवाच भीष्मद्रोणकृपद्रौणिकर्णार्जुनजनार्दनान् | समाप्तविद्यान् धनुषि श्रेष्ठान् यान् मन्यसे रथान्
sañjaya uvāca—bhīṣma-droṇa-kṛpa-drauṇi-karṇārjuna-janārdanān | samāpta-vidyān dhanuṣi śreṣṭhān yān manyase rathān nṛpa ||
संजय उवाच—भीष्मद्रोणकृपद्रौणिकर्णार्जुनजनार्दनान्। समाप्तविद्यान् धनुषि श्रेष्ठान् यान् मन्यसे रथान्॥ तान् सर्वान् स्वविक्रमात् तुच्छानिव मन्यमानः, कञ्चिदपि नरेश्वरं नात्मसमं मेने; द्रोणभीष्माभ्यां तुल्यतां न मृष्यन्, वासुदेवार्जुनाभ्यां च न्यूनतां नाभ्यनन्दत्। स पाण्ड्यः शस्त्रभृतां श्रेष्ठो नृपशिरोमणिः, अपमानितो यम इव क्रुद्धः कर्णसेनावधं प्रचक्रमे॥
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds a moral contrast between genuine mastery (complete learning and disciplined excellence in archery) and the corrosive force of pride. By listing the foremost warriors, it frames the ethical warning that arrogance can lead one to dismiss even the greatest, provoking reckless violence and escalating destruction in war.
Sañjaya addresses Dhṛtarāṣṭra and names the elite chariot-warriors—Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa, Aśvatthāmā, Karṇa, Arjuna, and Kṛṣṇa—whom the king considers supreme. The narration then pivots to describe a fiercely proud ruler who, after being insulted, becomes wrathful and begins attacking and killing soldiers in Karṇa’s army.