Shloka 27
Droṇa-parva Adhyāya 95 — Sātyaki’s Breakthrough and the Routing of Allied Contingents
श्रुतायुषं च निहतं प्रेक्ष्य चैवाच्युतायुषम् । नियतायुश्च संक्रुद्धो दीर्घायुश्विव भारत,भारत! श्रुतायु तथा अच्युतायुको मारा गया देख उन दोनोंके पुत्र नरश्रेष्ठ नियतायु और दीर्घायु पिताके वधसे दु:खी हो अत्यन्त क्रोधमें भरकर नाना प्रकारके बाणोंकी वर्षा करते हुए कुन्तीकुमार अर्जुनका सामना करनेके लिये आये
sañjaya uvāca |
śrutāyuṣaṃ ca nihataṃ prekṣya caivācyutāyuṣam |
niyatāyuś ca saṃkruddho dīrghāyuś cāpi bhārata ||
सञ्जय उवाच—श्रुतायुषं च निहतं प्रेक्ष्य चैवाच्युतायुषम् । नियतायुश्च संक्रुद्धो दीर्घायुश्चैव भारत । पितृवधशोकसन्तप्तौ क्रोधसंरक्तमानसौ । विविधैः शरवर्षैश्च कौन्तेयमभ्यधावताम् ॥
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how grief can swiftly transform into rage and retaliation in war, illustrating the tragic cycle of vengeance that overwhelms discernment and perpetuates violence—an ethical warning embedded within the battlefield narrative.
After Śrutāyus and Acyutāyus are killed, their sons Niyatāyus and Dīrghāyus become furious and move to face Arjuna, attacking with showers of arrows.