Shloka 1536
सर्वेषां चैव योधानां सामग्रयं स्यान्ममाच्युत । “आज इन स्वजनोंको व्याकुल देखकर मेरे हृदयकी आशंका नहीं दूर होती है। दूसरोंको मान देनेवाले अच्युत श्रीकृष्ण! राजा द्रुपद, विराट तथा मेरे अन्य सब योद्धाओंका समुदाय तो सकुशल होगा न?
sarveṣāṃ caiva yodhānāṃ sāmagryaṃ syān mamācyuta |
सञ्जय उवाच—अच्युत, सर्वयोधानां सामग्र्यं स्यान्मम प्रभो । एतान् स्वजनसङ्क्लिष्टान् दृष्ट्वा मे न प्रशाम्यति । हृदयस्थो महाभीतिः शङ्काभारोऽपि केशव ॥ परमानद, श्रीकृष्ण, द्रुपदो विराटश्च नृपः । अन्ये च मम ये योधाः, कुशलास्ते ध्रुवं नु किम् ॥
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid war, the speaker’s moral attention turns to the welfare of persons—especially kinsmen and allies—showing that dharma is not erased by conflict; concern, restraint, and responsibility remain ethically significant.
Sañjaya addresses Kṛṣṇa (Acyuta) with apprehension: seeing relatives distressed, he fears for the fate of their forces and specifically asks whether Drupada, Virāṭa, and the rest of their warriors are safe and intact.