Shloka 25
Subhadrā-vilāpaḥ — Subhadrā’s Lament for Abhimanyu
Droṇa-parva 55
कारयामास नृपति: सौवर्ण सर्वमीप्सितम् । गृहप्राकारदुर्गाणि ब्राह्मणावसथान्यपि,सर्व तत् काज्चनमयं कालेन परिवर्धितम् । राजाने घर, परकोटे, दुर्ग एवं ब्राह्मणोंके निवासस्थान सारी अभीष्ट वस्तुएँ सोनेकी बनवा लीं। शय्या, आसन, सवारी, बटलोई, थाली, अन्य बर्तन, उस राजाका महल तथा बाह्य उपकरण--ये सब कुछ सुवर्णमय बन गये थे, जो समयके अनुसार बढ़ रहे थे
kārayāmāsa nṛpatiḥ sauvarṇaṃ sarvam īpsitam | gṛha-prākāra-durgāṇi brāhmaṇāvasathāny api | sarva tat kāñcanamayaṃ kālena parivardhitam ||
कारयामास नृपतिः सौवर्णं सर्वमीप्सितम् । गृहप्राकारदुर्गाणि ब्राह्मणावसथान्यपि । सर्वं तत्काञ्चनमयं कालेन परिवर्धितम् ॥
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how desire for luxury can become totalizing: once indulgence is normalized, it tends to expand over time. It implicitly contrasts external splendor with the inner disciplines expected of righteous kingship—restraint, proportion, and prioritizing dharma over display.
Vyāsa describes a king who orders all desired things to be made of gold—homes, walls, forts, and even Brahmin residences—so that everything becomes golden and continues to grow in extent with time.