राजेन्द्र! चिन्ता और शोकमें मग्न होकर कुछ देरतक विचार करनेके पश्चात् अश्वत्थामा गरम-गरम दीर्घ उच्छवास लेने लगा और मन-ही-मन उदास हो गया ।। ततो द्रौणिर्धनुस्त्यक्त्वा रथात् प्रस्कन्द्य वेगित: । धिग् धिक् सर्वमिदं मिथ्येत्युक्त्वा सम्प्राद्रवद् रणात्
राजेन्द्र, स चिन्ताशोकसमाविष्टः किञ्चित्कालं विचार्य च। दीर्घमुष्णं निःश्वसन् विमनाश्चाभवत् ततः॥ ततः द्रौणिर्धनुस्त्यक्त्वा रथात् प्रस्कन्द्य वेगितः। धिग्धिक् सर्वमिदं मिथ्येत्युक्त्वा सम्प्राद्रवत् रणात्॥
संजय उवाच