Shloka 3136
मुक्त मुक्त द्रोणचापात् तज्जघान धनंजय: । द्रोणाचार्यके धनुषसे क्रमश: छूटे हुए ऐन्द्र, पाशुपत, त्वाष्ट्, वायव्य तथा वारुण नामक अस्त्रको अर्जुनने तत्काल शान्त कर दिया
sañjaya uvāca | mukta-muktaṃ droṇa-cāpāt taj jaghāna dhanañjayaḥ | droṇācāryake dhanuṣaḥ kramaśaḥ chūṭe huye aindra-pāśupata-tvāṣṭra-vāyavya-vāruṇa-nāmaka astrāṇi arjunena tatkālaṃ śāntīkṛtāni |
सञ्जय उवाच—द्रोणचापात् पुनः पुनर्मुक्तान् अस्त्रान् धनञ्जयः प्रतिहत्य न्यवारयत्। द्रोणाचार्यधनुषः क्रमशो निर्गतान् ऐन्द्रं पाशुपतं त्वाष्ट्रं वायव्यं वारुणं चेति दिव्यास्त्राणि स त्वरितं शमयामास। अत्र शक्तेः संयमितं कौशलं दृश्यते—यत् प्रबलतमं बलमपि निवारणीयं, यथायोग्यं सूक्ष्मतया धैर्येण च, यथा रणभूमौ विनाशो नातिवर्तेत्।
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights ethical restraint in the use of power: even when divine-grade weapons are deployed, the ideal warrior responds with controlled skill aimed at neutralizing harm rather than escalating destruction.
Sañjaya reports that Droṇa releases a succession of powerful astras from his bow, and Arjuna immediately counters and pacifies each one, preventing their effects from unfolding on the battlefield.