Shloka 18
तत्पश्चात् उन्होंने अधिरथपुत्र कर्णपर पुनः एक भारी गदा छोड़ी। परंतु कर्णने तेज किये हुए सुन्दर पंखवाले दूसरे-दूसरे बहुत-से बाण मारकर उस गदाको बींध डाला। इससे वह पुनः भीमपर ही लौट आयी ।। व्यालीव मन्त्राभिहता कर्णबाणैरभिद्रुता । तस्या: प्रतिनिपातेन भीमस्य विपुलो ध्वज:
vyālīva mantrābhihatā karṇabāṇair abhidrutā | tasyāḥ pratinipātena bhīmasya vipulo dhvajaḥ ||
तत्पश्चादधिरथपुत्रं कर्णं प्रति भीमः पुनरेव गुरुतरां गदां चिक्षेप। तां तु कर्णः सुतीक्ष्णैः सुपुङ्खैः शीघ्रगामिभिर्बहुभिर्बाणैर्विव्याध; सा तेषां प्रतिघातेन पुनर्भीमं प्रत्यावर्तत। व्यालीव मन्त्राभिहता कर्णबाणैरभिद्रुता। तस्याः प्रतिनिपातेन भीमस्य विपुलो ध्वजः॥
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that raw force is not supreme; disciplined skill and alert intelligence can neutralize and even reverse an attack. Ethically, it also suggests a recurring epic motif: violence, once released, can recoil upon its source.
Bhīma throws a heavy mace at Karṇa. Karṇa counters by striking it with many arrows, piercing and repelling it so that it rebounds and returns toward Bhīma, demonstrating Karṇa’s mastery in missile warfare.