Shloka 25
द्रोणपुत्रस्याग्नेयास्त्रप्रयोगः — अर्जुनस्य ब्राह्मास्त्रप्रतिघातः — व्यासोपदेशः
Aśvatthāmā’s Agneyāstra, Arjuna’s Brāhmāstra Counter, and Vyāsa’s Instruction
तत्पश्चात् वीर धृष्टद्युम्नने अत्यन्त तीखे बाणोंद्वारा उन सभी योद्धाओंको पुनः घायल करके विचित्र युद्ध करनेवाले राधापुत्र कर्णके धनुषको भल्लोंसे काट डाला ।। न तु तन्ममृषे कर्णो धनुषश्छेदनं तथा । निकर्तनमिवात्युग्रं लाड्गूलस्य महाहरि:,जैसे सिंहकी पूँछ काट लेना अत्यन्त भयंकर कर्म है, उसे कोई महान् सिंह नहीं सह सकता, उसी प्रकार कर्ण अपने धनुषका काटा जाना सहन न कर सका
tataḥ paścāt vīraḥ dhṛṣṭadyumnaḥ atyanta-tīkṣṇaiḥ bāṇaiḥ tān sarvān yoddhān punaḥ ghālayitvā vicitra-yuddha-kāriṇaḥ rādhāputrasya karṇasya dhanuḥ bhallaiḥ ciccheda || na tu tan mamṛṣe karṇo dhanuś-chedaṃ tathā | nikartanam iva atyugraṃ lāṅgūlasya mahāhariḥ ||
सञ्जय उवाच—ततः परं वीरः धृष्टद्युम्नः सर्वान् तान् योधान् पुनरत्यन्ततीक्ष्णैः शरैः समभ्यविध्य, विचित्रयुद्धकुशलस्य राधापुत्रस्य कर्णस्य धनुर्भल्लैरच्छिनत्। तत्तु कर्णो न ममर्ष; यथा महाहरिर्लाङ्गूलनिकर्तनमिवात्युग्रं न सहते, तथा धनुश्छेदनं न सोऽसहिष्णुत।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya code where honor and martial capacity are intertwined: the severing of a warrior’s bow is not merely tactical loss but a public affront. The lion-tail simile underscores how certain humiliations provoke fierce, immediate retaliation, revealing how pride and reputation drive battlefield decisions alongside duty.
In the Drona Parva battle sequence, Dhṛṣṭadyumna wounds the opposing warriors again with sharp arrows and then uses bhalla shafts to cut Karṇa’s bow. Karṇa, compared to a great lion, cannot bear this act and is stirred to intense reaction.