Shloka 30
धृतराष्ट्र–संजय संवादः: कर्ण–घटोत्कचयोर्निशायुद्धवर्णनम्
Dhṛtarāṣṭra–Sañjaya Dialogue: Description of the Night Engagement of Karṇa and Ghaṭotkaca
तव वीर्य बल॑ चैव रुद्रशक्रान्तकोपमम् । 'वे भी रणक्षेत्रमें कवच बाँधकर कुपित हो तुम्हारा सामना करनेके लिये आये, परंतु टिक न सके। तुम्हारा बल और पराक्रम रुद्र, इन्द्र तथा यमराजके समान है ।। नेदृश॑ शकक््नुयात् कश्चिद् रणे कर्तु पराक्रमम्
tava vīrya-balaṃ caiva rudra-śakrāntakopamam | na īdṛśaṃ śaknu-yāt kaścid raṇe kartuṃ parākramam ||
सञ्जय उवाच— ये ते रणक्षेत्रे कवचबद्धाः क्रुद्धाः समरे त्वां प्रत्यभ्ययुः, ते न स्थातुं शेकुः। तव वीर्यं बलं चैव रुद्रशक्रान्तकोपमम्। नेदृशं शक्नुयात् कश्चिद् रणे कर्तुं पराक्रमम्॥
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the epic theme that extraordinary martial power can appear godlike, yet it remains situated within the tragic moral landscape of war—where strength overwhelms opponents, and the presence of Antaka (Death) reminds the listener of battle’s inevitable cost.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra, praising the addressed warrior’s battlefield dominance: enemies approached armored and furious to confront him, but they failed to endure; his valor is likened to Rudra, Indra, and Yama.