Shloka 66
अध्याय १४८ — कर्णप्रभावः, धृष्टद्युम्नस्य विरथता, तथा घटोत्कच-आह्वानम्
Chapter 148: Karṇa’s Pressure, Dhṛṣṭadyumna Unhorsed, and the Summoning of Ghaṭotkaca
प्रदीप्ताश्षन शिखिमुखा: शतशो5थ सहस्रश: । इससे दिव्यास्त्रसम्बन्धी मन्त्रोंद्वारा अभिमन्त्रित सैकड़ों तथा सहस्रों प्रज्वलित अग्निमुख बाण प्रकट होने लगे,तत्र छिठ्रे प्रहर्तव्यं त्वयास्य कुरुसत्तम । व्यपेक्षा नैव कर्तव्या गतो5स्तमिति भास्कर: “कुरुश्रेष्ठ॒ वैसा अवसर आनेपर तुम्हें अवश्य उसके ऊपर प्रहार करना चाहिये। इस बातपर ध्यान नहीं देना चाहिये कि सूर्यदेव अस्त हो गये”
sañjaya uvāca | pradīptāś ca śikhimukhāḥ śataśo 'tha sahasraśaḥ | divyāstrasambandhī-mantrair abhimantitāḥ śarāḥ prādurabhavan | tatra chidre prahartavyaṃ tvayāsya kurusattama | vyapekṣā naiva kartavyā gato 'stam iti bhāskaraḥ ||
सञ्जय उवाच—शतशोऽथ सहस्रशः प्रदीप्ताशनशिखिमुखा बाणा दिव्यास्त्रसम्बद्धमन्त्राभिमन्त्रिताः प्रादुर्भवन्ति स्म। तत्र छिद्रे प्रहर्तव्यं त्वयास्य कुरुसत्तम; व्यपेक्षा नैव कर्तव्या ‘गतोऽस्तम्’ इति भास्करः।
संजय उवाच
Educational Q&A
Act decisively when a legitimate tactical opening arises; do not let changing external conditions (like sunset) become an excuse for hesitation in the performance of one’s warrior-duty.
In Sañjaya’s report of the battle, vast numbers of blazing arrows empowered by divine-weapon mantras appear, and a warrior addressed as “best of the Kurus” is urged to strike the opponent when a vulnerable moment (chidra) presents itself, without delaying because the sun has set.