Shloka 196
धृष्टद्युम्नस्य द्रोणाभिमुख्यं तथा सात्यकि-कर्ण-समागमः
Dhṛṣṭadyumna’s advance toward Droṇa and the Sātyaki–Karṇa confrontation
वयस्यैरथ मित्रैश्व ते च बाहुं समाश्रिता: । क्षत्रियलोग अपने-अपने भाई, पिता, पुत्र, सम्बन्धी, बन्धु-बान्धवों, समान अवस्थावाले साथी और मित्रोंसे घिरकर शत्रुओंके साथ युद्ध करते हैं। वे सब लोग उस प्रधान योद्धाके बाहुबलके अश्रित होते हैं
vayasyair atha mitraiś ca te ca bāhuṃ samāśritāḥ | kṣatriyāḥ sva-sva-bhrātṛ-pitṛ-putra-sambandhi-bandhu-bāndhavair samānavayaskaiḥ sakhībhiś ca mitraiś ca parivṛtāḥ śatrubhiḥ saha yuddhaṃ kurvanti | te sarve tasya pradhāna-yoddhuḥ bāhubalam āśritāḥ ||
अर्जुन उवाच— वयस्यैः सह मित्रैश्च भ्रातृभिः पितृभिः सुतैः । सम्बन्धिभिः स्वकैः सर्वैः परिवृत्य रणाजिरे ॥ क्षत्रिया रिपुभिः सार्धं युध्यन्ते समराङ्गणे । ते सर्वे तस्य वीरस्य बाहुबलमुपाश्रिताः ॥ स एवाग्र्यः पुमान् युद्धे यस्य बाहुबलाश्रयाः । शरणं यान्ति सर्वेऽपि तस्य तेजोबलाश्रयम् ॥
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how warriors, though surrounded by their own kin and allies, often rely on the prowess of a single foremost champion. Ethically, it points to the weight of leadership in war: the strength and choices of a principal warrior can determine the fate and conduct of many who take shelter in him.
Arjuna describes the battlefield reality in the Drona Parva context: kṣatriyas fight alongside their family networks and companions, yet their effectiveness and confidence are anchored in the might of a leading hero. This frames the dynamics of armies organized around eminent warriors.