द्रोणपर्व (अध्याय ११२) — कर्णभीमयोर्युद्धम्, दुर्योधनस्य रक्षणादेशः
Droṇa-parva 112: Karṇa–Bhīma Engagement and Duryodhana’s Protective Order
त्वं हि सत्यव्रतः शूरो मित्राणामभयड्कर: । लोके विख्यायसे वीर कर्मभि: सत्यवागिति,तुम सत्यव्रती, शूरवीर तथा मित्रोंको अभय देनेवाले हो। वीर! तुम अपने कर्माद्वारा संसारमें सत्यवादीके रूपमें विख्यात हो
tvaṁ hi satyavrataḥ śūro mitrāṇām abhayakaraḥ | loke vikhyāyase vīra karmabhiḥ satyavāg iti ||
त्वं हि सत्यव्रतः शूरो मित्राणामभयङ्करः। लोके विख्यायसे वीर कर्मभिः सत्यवागिति॥
युधिष्ठिर उवाच
Ethical identity must align with action: one known as satyavrata and satyavāk should uphold truth consistently, especially under the strain of war, because public trust and dharma rest on truthful speech and protective conduct.
Yudhiṣṭhira addresses a warrior (not named in this verse) by praising his established virtues—truthfulness, bravery, and giving safety to friends—using that reputation as moral leverage to urge him toward a dharmic course of action in the ongoing conflict.