Previous Verse
Next Verse

Shloka 96

भीष्मस्य दुर्योधनं प्रति उपालम्भः

Bhīṣma’s Reproof to Duryodhana

प्रगृह्य विपुलं चापं सिंहवद्‌ विनदन्‌ मुहुः । तब राजा दुर्योधनने विशाल धनुष लेकर बारंबार सिंहके समान गर्जना करते हुए वहाँ घटोत्कचपर धावा किया

pragṛhya vipulaṃ cāpaṃ siṃhavad vinadan muhuḥ | tataḥ rājā duryodhanaḥ ghaṭotkacapar dhāvāya pravavṛte ||

प्रगृह्य विपुलं चापं सिंहवद् विनदन् मुहुः । दुर्योधनः ततः राजा घटोत्कचमभ्यधावत् ॥

प्रगृह्यhaving seized/taken up
प्रगृह्य:
Karana
TypeVerb
Rootप्र-ग्रह्
Formक्त्वान्त (absolutive/gerund)
विपुलम्large, broad
विपुलम्:
Karma
TypeAdjective
Rootविपुल
FormNeuter, Accusative, Singular
चापम्bow
चापम्:
Karma
TypeNoun
Rootचाप
FormNeuter, Accusative, Singular
सिंहवत्like a lion
सिंहवत्:
Karana
TypeIndeclinable
Rootसिंहवत्
Formtrue
विनदन्roaring, sounding
विनदन्:
Karta
TypeVerb
Rootवि-नद्
Formशतृ (present active participle), Masculine, Nominative, Singular
मुहुःagain and again, repeatedly
मुहुः:
Adhikarana
TypeIndeclinable
Rootमुहुः
Formtrue

संजय उवाच

संजय (Sañjaya)
दुर्योधन (Duryodhana)
घटोत्कच (Ghaṭotkaca)
चाप/धनुष् (bow)

Educational Q&A

The verse highlights how martial pride and anger can drive a leader into aggressive action; in the Mahābhārata’s ethical frame, such lion-like bravado may signal courage, but it can also reflect unchecked ego that deepens adharma and suffering in war.

Sañjaya describes Duryodhana seizing a large bow, roaring repeatedly like a lion, and then rushing to attack Ghaṭotkaca on the battlefield.