Irāvān-nidhana-anantaraṃ Ghaṭotkaca-nādaḥ
After Irāvān’s fall: Ghaṭotkaca’s roar and the clash with Duryodhana
विरथांस्तव पुत्रांस्तु कृत्वा राजन् महाहवे । न जघान नरव्याप्र: स्मरन् भीमवचस्तदा,राजन्! उस महासमरमें आपके पुत्रोंको रथहीन करके पुरुषसिंह अभिमन्युने उस समय भीमसेनकी प्रतिज्ञाका स्मरण करके उनका वध नहीं किया
virathāṁs tava putrāṁs tu kṛtvā rājan mahāhave | na jaghāna naravyāghraḥ smaran bhīmavacas tadā ||
विरथांस्तव पुत्रांस्तु कृत्वा राजन् महाहवे । न जघान नरव्याघ्रः स्मरन् भीमवचस्तदा ॥
संजय उवाच
Even in a life-and-death battlefield, dharma can require restraint: Abhimanyu refrains from killing opponents once they are made chariotless, honoring Bhīma’s stated pledge and maintaining a moral boundary in combat.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that Abhimanyu, after disabling the Kaurava princes by making them chariotless in the great fight, does not kill them at that moment because he remembers Bhīma’s words (a vow or directive) regarding their fate.