Shloka 146
भीष्मभीमसमागमः — Bhīṣma–Bhīma Strategic Engagement and Counsel to the King
अन्वश्वं दश धानुष्का धानुष्के दश चर्मिण: । वह व्यूह ऋष्टि और तोमर धारण करनेवाले अश्वारोहियोंके महान् समुदायोंसे भरा था। एक-एक हाथीके पीछे सात-सात रथ, एक-एक रथके साथ सात-सात घुड़सवार, प्रत्येक घुड़सवारके पीछे दस-दस धनुर्धर और प्रत्येक धनुर्धरके साथ दस-दस ढाल-तलवार लिये रहनेवाले वीर खड़े थे
sañjaya uvāca | anvaśvaṃ daśa dhānuṣkā dhānuṣke daśa carmiṇaḥ |
अन्वश्वं दश धानुष्का धानुष्के दश चर्मिणः । एवं स व्यूहः ऋष्टितोमरधारिणामश्वारोहिणां महाजनैः परिपूर्णः । एकैकस्य गजस्य पृष्ठतः सप्त सप्त रथाः, एकैकस्य रथस्य सह सप्त सप्त सादिनः, प्रत्येकस्य सादिनः पृष्ठतः दश दश धनुर्धराः, प्रत्येकस्य धनुर्धरस्य सह दश दश चर्मासिधारिणो वीराः स्थिताः ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse primarily conveys no direct moral injunction; its implicit lesson is about the disciplined, hierarchical organization of armed force—how warfare relies on layered support units (horsemen, archers, shield-bearers) to maximize offense and defense.
Sañjaya is describing the structure of a battle formation: each horseman is backed by ten archers, and each archer is backed by ten shield-bearing fighters, indicating a tightly packed, mutually supporting arrangement within the army.