Shloka 30
तस्य दृष्टवा तु तत् कर्म परिवद्रु: सुतास्तव । दहन्तं समरे सैन्यं वने कक्ष यथोल्बणम्,जैसे वनमें लगी हुई प्रचण्ड आग तृणसमूहको अनायास ही जलाकर भस्म कर डालती है, उसी प्रकार अभिमन्यु उस समरांगणमें कौरवसेनाको दग्ध कर रहा था। उसके इस महान् कर्मको देखकर आपके पुत्रोंने उसे सब ओरसे घेर लिया
tasya dṛṣṭvā tu tat karma parivadrūḥ sutās tava | dahantaṃ samare sainyaṃ vane kakṣa yatholbaṇam ||
तस्य दृष्ट्वा तु तत्कर्म परिवव्रुः सुतास्तव । दहन्तं समरे सैन्यं वने कक्षं यथोल्बणम् ॥ यथा वने प्रचण्डोऽग्निस्तृणगुल्मलताः क्षिप्रं दहति, तथा समराङ्गणे कौरवसैन्यं दग्धवान् सः । तस्य महत्कर्म दृष्ट्वा तव पुत्रास्तं सर्वतः पर्यवारयन् ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how extraordinary prowess in war provokes collective counteraction: when one warrior overwhelms many, the opposing side responds by coordinated encirclement. Ethically, it underscores the tension between individual valor and the harsh necessities of battlefield strategy.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that a single warrior (contextually Abhimanyu) is devastating the Kaurava forces like a raging fire in a forest; seeing this, Dhṛtarāṣṭra’s sons (the Kauravas) close in and surround him from all directions.