Bhīṣma’s Stuti of Keśava and Counsel on Nara–Nārāyaṇa (भीष्म-स्तवः; नरनारायण-प्रसङ्गः)
महानुभावाश्न ततः प्रकाश- मालोक्य वीरा: सहसाभिपेतु: । रथी रथेनाभिहत: ससूतः: पपात साश्वः सरथ: सकेतु:,तदनन्तर महान् प्रभावशाली वीर सूर्यदेवका प्रकाश देखकर सहसा शत्रुमण्डलीपर टूट पड़े। रथी रथीसे भड़कर सारथि, घोड़े, रथ और ध्वजसहित मरकर गिरने लगा स वारणरथौघानां सहसैर्बहुभिव॒त: । वाजिभि: पत्तिभिश्वैव वृत: शतसहस्रश: शत्रुदमन नरेश! पिता-पुत्र महारथी अर्जुन और अभिमन्युको शत्रुओंद्वारा घिरे हुए देख पांचालराजकुमार सेनापति धृष्टद्युम्मन कई हजार हाथियों और रथों तथा सैकड़ों-हजारों घुड़सवारों एवं पैदलोंसे घिरकर अपनी विशाल वाहिनीको आगे बढ़ाते तथा क्रोधपूर्वक धनुषकी टंकार करते हुए मद्रों और केकयोंकी सेनापर चढ़ आये
sañjaya uvāca |
mahānubhāvāś ca tataḥ prakāśam ālokya vīrāḥ sahasābhipetuḥ |
rathī rathenābhihataḥ sasūtaḥ papāta sāśvaḥ sarathaḥ saketuḥ ||
sa vāraṇarathaughānāṃ sahasrair bahubhir vṛtaḥ |
vājibhiḥ pattibhiś caiva vṛtaḥ śatasahasraśaḥ ||
सञ्जय उवाच—ततो महानुभावा वीराḥ प्रकाशं तदालोक्य सहसाभिपेतुः। रथी रथेनाभिहतः ससूतः पपात साश्वः सरथः सकेतुः। स वारणरथौघानां सहस्रैर्बहुभिर्वृतः, वाजिभिः पत्तिभिश्चैव शतसहस्रशः परिवृतः।
संजय उवाच
The verse highlights the harsh reality of war: even the mighty can be suddenly brought down, and personal valor is fragile before the vast, impersonal surge of armed forces. It implicitly warns that when conflict escalates beyond restraint, outcomes become dominated by mass violence rather than individual righteousness.
Sañjaya describes a sudden charge after warriors behold a striking radiance. In the clash, a chariot-warrior is struck and falls along with his charioteer, horses, chariot, and banner, while the battlefield swells with dense formations of elephants, chariots, cavalry, and infantry surrounding the combatants.