Shloka 256
भीष्मधनंजयद्वैरथम्
Bhīṣma–Dhanaṃjaya Duel and the Opening Clash
विकर्णो दशभिर्भल्लै राजन् विव्याध पाण्डवम् | नरेश्वर! तदनन्तर सम्पूर्ण विश्वमें विख्यात महारथी भीष्मने अर्जुनपर सतहत्तर बाण चलाये, द्रोणने पचीस, कृपाचार्यने पचास, दुर्योधनने चौंसठ, शल्यने नौ, जयद्रथने नौ, शकुनिने पाँच तथा विकर्णने दस भल्ल नामक बाणों-द्वारा पाण्डुनन्दन अर्जुनको बींध डाला
sañjaya uvāca |
vikarṇo daśabhir bhallai rājann vivyādha pāṇḍavam |
सञ्जय उवाच—विकर्णो दशभिर्भल्लै राजन् विव्याध पाण्डवम्। ततः परं महारथिसङ्घर्षे भीष्मो द्रोणः कृपश्च दुर्योधनः शल्यो जयद्रथः शकुनिर्विकर्णश्च स्वस्वैर्बाणवर्षैः पाण्डुनन्दनमर्जुनं समन्ताद्विव्यधुः॥
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the intensity and moral pressure of battlefield duty: even when many renowned warriors focus their attack on a single opponent, the narrative underscores steadfastness under adversity and the harsh, collective nature of kṣatriya warfare.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Vikarṇa strikes Arjuna with ten bhalla-arrows, and the surrounding narration describes a coordinated volley by multiple Kaurava-side mahārathas—Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa, Duryodhana, Śalya, Jayadratha, and Śakuni—who also shoot and hit Arjuna.